(untitled) (AmbientalMENTEsustentable, 2015)
Este traballo busca comprender como e en que circunstancias se aprende nunha ecovila, como se articulan as propostas de aprendizaxe no contexto de cursos, experiencias e inmersións nestas comunidades, tratando de prestar atención aos elementos dunha espiritualidade da Nova Era que forman parte deste proceso cando se produce unha relación entre os seres vivos e o sagrado. As ecovilaxes son comunidades que pretenden integrar un ambiente con baixo impacto ambiental, engadindo deseño ecolóxico, permacultura, enerxía limpa, etc. Neste contexto, a espiritualidade New Age ten características notables: estar interesado nas relixións da inmanencia -como as tradicións orientais-, ter un forte atractivo para o coñecemento e implicar unha forte relación entre a natureza e o sagrado. Así, aparece relacionado coa busca dun xeito de habitar o mundo orientado ao medio ambiente que tende a postular relacións máis simétricas entre os seres humanos e outros. Aquí preséntanse os resultados preliminares da inmersión etnográfica nunha ecovila no sur de Brasil, que apuntan á tendencia a aprender practicando a práctica, facendo fincapé na presenza de elementos da espiritualidade da Nova Era na construción de significados para o mundo.