Educación Ambiental del Arte como un constructo transdisciplinario (AmbientalMENTEsustentable, 2015)
Partindo da praxe dos educadores de arte que articulan a educación artística e a educación ambiental, particularmente na ONG Núcleo de Educación e Vixilancia Ambiental ( NEMA), en Rio Grande / RS, e na Escola da Natureza, en Brasília / DF, Vemos a expresión emerxente da arte-educación ambiental e propoñémonos reflexionar sobre a articulación destes campos. O noso obxectivo é investigar o fenómeno, o seu contido, metodoloxías e significados que contén, suxerindo a elaboración dun constructo transdisciplinario que oriente a súa comprensión, así como dilucidar se a educación ambiental artística configúrase como unha subárea ou especialidade de coñecemento emerxente ( CNPq). , xa que a expresión non se limita a NEMA e a Escola da Natureza, sendo utilizada noutras ONG e institucións educativas. O corpus teórico comprende: educación estética e educación artística (AGUIRRE, 2009; BARBOSA, 2005; DUARTE JR., 1988, 2004; RICHTER, 2003; SCHILLER, 1991); educación ambiental (CARVALHO, 2004; JACOBI, 2005; REIGOTA, 1988); ecoloxía humana ( DANSA et. ao., 2012); complexidade e transdisciplinariedad ( LEFF, 2009; MAFFESOLI, 1998, 2008; MORIN, 2002, 2007; NICOLESCU, 2001; SANTOS, 2000, 2007). Cun enfoque cualitativo, a investigación caracterízase por ser participativa e o método contempla a composición dun colectivo-investigador, quen, mediante a produción dun mandala de coñecemento, elaborará o constructo de arte-educación ambiental. Como resultados parciais, realizamos a estado da arte do tema e o colectivo-investigador.